5 واقعیت ناشنیده درباره ویکتور هوگو

 نویسنده «بینوایان»، ۱۵ سال برای نگارش آن زحمت کشید و ۴ هزار نقاشی زیبا از خود به یادگار گذاشت.

  احتمالاً بتوانیم ویکتور هوگو را به عنوان مشهورترین نویسنده فرانسوی تاریخ معرفی کنیم. داستان‌های او که برخی از آن‌ها در قالب نمایشنامه و فیلم سینمایی درآمده، برای هوگو شهرتی عالم‌گیر به همراه آورده‌اند. با این حال، هوگو افزون بر نویسندگی، در عرصه‌های دیگر هم فعالیت داشت و نکاتی درباره زندگی او وجود دارد که شاید تاکنون نشنیده باشید. در ادامه مطلب، پنج مورد از این ناشنیده‌ها را با هم مرور می‌کنیم.
نگارش رمان برای نجات یک اثر هنری
هوگو برای نجات کلیسای نوتردام از تخریب، «گوژپشت نوتردام» را نوشت. هدف اصلی او از نگارش این رمان مشهور و زیبا، آن بود که مردم را از وضعیت اسف‌بار این بنای تاریخی مطلع کند. ساختمان کلیسای نوتردام در پاریس، هنگام نگارش رمان هوگو، به‌شدت فرسوده و در حال تخریب بود و پس از نگارش «گوژپشت نوتردام»، مسئولان فرانسوی به فکر بازسازی آن افتادند.
۱۵ سال وقت صرف «بینوایان» کرد
بینوایان، اثر مشهور ویکتور هوگو، یکی از طولانی‌ترین بازه‌های زمانی را در تاریخ نگارش رمان دربرمی‌گیرد. این داستان، روایت زندگی ژان والژان بین سال‌های ۱۸۱۵ تا ۱۸۳۲ است و ۱۷ سال از رویداد‌های حیات قهرمان خود را نقل می‌کند. هوگو برای نگارش بینوایان ۱۵ سال وقت صرف کرد و در نهایت، آن را در ۳۶۵ فصل، ۱۹۰۰ صفحه و پنج جلد، به چاپ رساند.
شاعری کمتر شناخته‌شده
ویکتور هوگو شاعری بسیار توانمند بود. اولین مجموعه شعری او در سال ۱۸۲۲، هنگامی که تنها ۲۰ سال داشت، منتشر شد. هوگو بین سال‌های ۱۸۲۹ تا ۱۸۴۰، پنج‌دفتر شعر منتشر کرد. یکی از پراحساس‌ترین اشعار او، «فردا، سپیده‌دم» است که پس از درگذشت دختر بزرگش و در سوگ وی، سروده شد.
باب راس قرن نوزدهم!
ویکتور هوگو نقاشی چیره‌دست بود. او بیش از چهارهزار نقاشی کشید که اغلب آن‌ها به صورت سیاه و سفید بودند. اما اجازه عرضه آن‌ها را به بازار نمی‌داد و دوست نداشت که نقاشی‌هایش، روی شهرت او در نویسندگی تأثیر بگذارد. این نقاشی‌ها عموماً در قطع کوچک کشیده و به دوستان و آشنایان تقدیم می‌شد. برخی هوگو را پیشتاز سبک سوررئالیسم در نقاشی می‌دانند.
شورشی تبعیدشده
ویکتور هوگو در عرصه سیاست هم فعالیت داشت. او در سال ۱۸۵۵ به مخالفت با ناپلئون سوم برخاست و به همین دلیل به خیانت محکوم و به تبعید فرستاده شد. هوگو مدتی را در بروکسل و سپس، بیشتر دوران تبعیدش را در «جرزی»، جزیره‌ای انگلیسی واقع در نزدیکی سواحل نرماندی گذراند و تا سال ۱۸۷۰ آن‌جا بود.

در مورد صادرات بیشتر بدانیم...

صادرات یعنی انتقال کالا یا ارسال و فرستادن کالا از جایی به جای دیگر چه در داخل کشور و چه از داخل به خارج کشور، البته منظور عام و معمول صادرات کالا در اقتصاد انتقال کالا از کشور مبدأ به کشور دیگر است. به گونه‌ای که کالا پس از ثبت قانونی در گمرک از قلمرو گمرکی کشور خارج شود.

کشور‌هایی که تک محصولی هستند و توان چندان در تولید کالا‌های متنوع ندارند، به لحاظ امکان صادرات کالا به شدت با مشکل رو به رو هستند. از همین رو است که صادرات غیرنفتی همواره از مهمترین مسایل موردنظر دست اندکاران و سیاستگزاران اقتصادی و بازرگانی ایران بوده و توجه خاص در برنامه‌های اول و دوم و سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی کشور را معطوف به خود داشته است.


به همین دلیل ایجاد تسهیلات در زمینه‌های صادرات موجب تحرک در مکانیزم تجارت خارجی و نقش مؤثر در رشد تولید ناخالص ملی خواهد داشت. گمرک ایران ضمن توجه به این مهم و به روز رساندن تشریفات گمرکی کالا‌های صادراتی اقدام به اتخاذ شیوه‌های مناسب برای تسریع و تسهیل در صدور کالا و اختصاص برخی گمرکات کشور به امر صادرات کرده است.


در کنار مفهوم صادرات باید به مفهوم صادر کننده نیز اشاره کرد و آن این است که به هر شخص حقیقی و یا حقوقی که دارای کارت بازرگانی و یا مجوز وزارت بازرگانی بوده و اقدام به صدور کالا نماید صادرکننده اطلاق میشود.

به لحاظ نوع خروج کالا از کشور صادرات را باید به دو نوع صادرات قطعی و موقت تقسیم کرد.

صادرات قطعی


صادرات قطعی عبارتست از ارسال کالا به خارج از قلمرو گمرکی کشور به منظور فروش یا مصرف در کشور‌های خارجی، صادرات قطعی از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و عوارض و مالیات معاف میباشد ولیکن مشمول هزینه‌های گمرکی است.

صادرات موقت


رویه گمرکی است که به موجب آن کالا‌های مجاز برای اهداف معینی شامل ساخت، پردازش، تعمیر، تکمیل، شرکت در نمایشگاه یا به عنوان وسایل نقلیه برای استفاده شخصی یا تردد بین ایران و کشور‌های دیگر یا ماشین آلات و تجهیزات برای انـجام خدمات فنی و مهندسی به طور موقت و ظرف مهلت معینی که در آیین نامه اجرائی این قانون مشخص می‌شود به خارج از کشور صادر و سپس به کشور بازگردانده شود.


برای صدور کالا از کشور قبل از هر چیز تهیه مدارک و اخذ مجوز‌هایی لازم است. صادرکننده کالا باید با در دست داشتن این اسناد و مدارک به گمرک محل صدور کالا مراجعه نماید. اسنادی که برای مراجعه به گمرک لازم است شامل: کارت بازرگانی صادرکننده و مجوز صدور (حسب مورد) و صورت عدلبندی همچنین گواهی بهداشت (حسب مورد درخواست خریداران) ونیز گواهی قرنطینه دامی و نباتی (حسب مورد درخواست خریداران) و گواهی استاندارد (حسب مورد) و معرفینامه یا وکالتنامه اظهارکننده کالا به گمرک است.


صادرکننده کالا پس از تهیه مدارک لازم، میبایست کالا را به گمرک محل صدور حمل و پس از صدور قبض انبار، اظهارنامه صادراتی را در چهارنسخه تنظیم و تسلیم گمرک نماید که یک نسخه آن به منزله پروانه صادرات محسوب میگردد. در مواردی با تقاضای صاحب کالا و موافقت گمرک، عملیات ارزیابی و انجام تشریفات گمرکی کالای صادراتی را میتوان در خارج از اماکن گمرکی انجام داد. 


صادرات یکی از مزیت‌های اقتصادی برای هر کشور است. مزیت‌های صادرات مالکیت شرکت‌ها دارایی‌های ویژه، تجربه بینالمللی و توانایی برای تولید محصولات کمخرج و یا متفاوت در روابط زنجیر‌های که ارزش آن را توسعه میدهد. مزیت‌های یک بازار محلی مخصوص یک ترکیب ظرفیت بازار و خطر سرمایه گذاری است.

مزیت‌های بین المللی کردن سود‌ها از حفظ صلاحیت کمپانی و بندکشی آن از میان زنجیره ارزش است به جای به دست آوردن جواز منابع بیرونی یا فروش آن. در رابطه با نمونه اقتباس شده، کمپانی‌ها که سطوح پایین مزیت‌های مالکیت را دارند یا به بازار‌های خارجی داخل نمیشوند. اگر کمپانی و محصولاتش مجهز به مزیت مالکیت و مزیت ساخت هستند، آن‌ها از میان وضعیت‌های کم خطر از قبیل: صادرکننده داخل میشوند. صادرکننده سطح زیرین سرمایهگذاری مورد نیاز به جای حالات دیگر توسعه بینالمللی عمدتاً، از قبیل: FDI میباشد.


همچنانکه شما امکان دارد انتظار داشته باشید، خطر پایین تر کالای صادره به جای نمونه با بازده پایین تر روی دیگر حالات فروش بین المللی منتج میشود. به عبارت دیگر، بازگشت معمولی روی فروش‌های صادراتی خطر بزرگ ندارد، اما همینطور ممکن است داشته باشد. اجازه دادن به مدیران صادرکننده که عمل و نظارت را برای آن‌ها فراهم میکند، اما نه انتخاب را که کنترل این اندازه بازار را تمرین کند. یک صادرکننده معمولاً در آخرین نقطه دور از مصرفکننده اقامت دارد و اغلب واسطه‌های مختلف را نیاز دارد که فعالیت‌های بازار را اداره کنند.

صادرات ایران 


ایران یکی از کشورهای دارای منابع طبیعی فراوان و در حوزه های مختلف دارای مزیت های نسبی برای صادرات است. با این همه ایران در محصولاتی چون گاز طبیعی، نفت و فرآورده های نفتی، فرش دستباف، زعفران، خرما، خاویار در جهان یکی از کشورهای سرآمد است و از این طریق صادرات این محصولات بخش عمده ای از درآمدهای خارجی خود را کسب می کند.

برداشت از سایت: تابناک

هجرت از مکه به مدینه...

«هجرت» در لغت

«هجرت» در لغت به معنای جدا شدن از چیزی است. به ترک وطن و کاشانه نیز به این جهت «هجرت» گویند که جدا شدن از خانه و سرزمین است. عوامل مختلفی می تواند موجب «هجرت» شود. امّا قرآن کریم از هجرتی به نیکی یاد می کند که برای رضایت خداوند و به سوی سرزمینی باشد که بتوان در آن، دین خویش را حفظ و آموزه های آن را اجرا کرد.

اسلام و «هجرت»

در قرآن کریم «هجرت» امری واجب و مقدّس شمرده شده است. در آیه صدم از سوره نساء و دیگر آیات مربوط به هجرت، قرآن کریم به مسلمانان دستور می دهد که اگر در جامعه ای، نمی توانند وظیفه خویش را انجام دهند، باید به منطقه امن دیگر هجرت کنند؛ زیرا اسلام، محدود به مکان و محیطی معیّن نیست. بدین ترتیب، آشکار می شود که علاقه به زادگاه و امثال آن، نمی تواند عذری برای هجرت نکردنِ مسلمانان باشد.

بندگی خداوند، هدف اصلیِ «هجرت»

هدف آفرینش انسان، بندگی خداوند است؛ بندگی ای که رمز آزادگی و سرفرازی و پیروزی انسان در تمامی امور است. بنابراین هرگاه این هدف اساسی در مکانی دست یافتنی نباشد، باید از آن جا هجرت کرد. چرا که زمین خدا وسیع است و باید به نقطه ای قدم نهاد که امکان دست رسی به این هدف میسر باشد و انسان هرگز نباید اسیر علایقی چون قبیله و وطن و خانه و کاشانه شود.

امام علی علیه السلام در این باره می فرمایند: «بهترین شهرها شهری است که تو را پذیرا شود و وسائل پیش رفت تو را فراهم سازد».

هجرت، سنتی همیشگی

«هجرت» قانونی همیشگی برای همه مکان هاست؛ بدین صورت که هرگاه در جایی، آزادی مسلمانان به طور کامل سلب شود و ماندن در آن جا نتیجه ای جز زبونی و ترک وظایف الهی نداشته باشد، وظیفه مسلمانان است که به مکان هایی هجرت کنند که در آنها آزادانه به آیین خویش بپردازند. خداوند مهربان، در آیه 56 سوره عنکبوت بندگانش را چنین راهنمایی می کند: «ای بندگان من که ایمان آورده اید و هم اکنون برای انجام وظایف دینی خود، تحت فشار دشمن هستید، زمین من وسیع است. به جای دیگر هجرت کنید و تنها مرا بپرستید».

هنگام هجرت

از جمله نکاتی که می توان از آیه 41 سوره نحل درباره «هجرت» برداشت کرد، این است که شخص مسلمان نباید میدان را خالی کند؛ بلکه باید تا آن جا که ممکن است در مقابل سختی ها ایستادگی کند و هرگاه که تحمّلِ آزار دشمن، ثمری جز جرأت یافتن و جسارت او و نیز تضعیف مسلمانان نداشت، باید هجرت کرد و با «هجرت» کسب قدرت بیشتر کرد و حق را برپا ساخت.

هجرتِ روح از تاریکی به نور

از نظر اسلام، «هجرت» تنها به هجرتِ مکانی خلاصه نمی شود؛ بلکه قبل از آن، باید هجرتی روحی داشت؛ هجرتی از تاریکی به سوی نور و دوری جستن از آنچه با کمالات انسانی مُغایر است. حضرت علی علیه السلام درباره مهاجر واقعی می فرماید: «مهاجران واقعی، آنانند که از گناهان، هجرت می کنند و مرتکب آن نمی شوند».

نقش «هجرت» و «جهاد» در تاریخ اسلام

بررسی تاریخ اسلام نشان می دهد که دو مسئله «هجرت» و «جهاد»، عامل پیروزی اسلام در برابر دشمنان نیرومند، بوده است؛ «هجرت» سبب بقای اسلام و جهانی شدن آن و «جهاد» موجب بالندگی آن است. هم اکنون نیز «هجرت» در بسیاری از جوامع که امکان اجرای احکام اسلامی در آنها نیست می تواند در رساندن پیام اسلام به گوش جهانیان، رهگشا باشد.

نتایج هجرت

مهم ترین نتیجه هجرت، دست یابی به مکانی است که بتوان در آن، خداوند را بندگی نمود و به وظایف خویش عمل کرد. از دیگر نتایج «هجرت» تحوّل، پیشرفت و باز شدن دروازه های تمدّن و اصلاحات و نیز رشد مادی در جوامع بشری است. هجرت در سرنوشت جوامع چنان جایگاهی دارد که درباره آن گفته اند: «در پسِ چهره هر مدنیّتی، مهاجرتی پنهان است و به سخن هر جامعه بزرگی که گوش می دهیم، به زبان تاریخ یا اساطیرش، از هجرتی حکایت می کند».

برداشت از: پایگاه اطلاع رسانی حوزه

ادامه نوشته

غریبه ای که هرگز غریب نماند...

حضرت رضا (ع)، بنا به قول بسیاری از مورخان، در روز یازدهم ذی‌القعده و در مدینه منوره متولد شدند. از قول مادر ايشان نقل شده است كه: «هنگامیكه به حضرتش حامله شدم به هيچ وجه ثقل حمل را در خود حس نمی‌كردم و وقتی به خواب می‌رفتم, صداي تسبيح و تمجيد حق تعالي وذکر «لااله‌الاالله» را از شكم خود می‌شنيدم, اما چون بيدار می‌شدم ديگر صدايی بگوش نمي‌رسيد؛ هنگامي‌كه وضع حمل انجام شد، نوزاد دو دستش را به زمين نهاد و سرش را به سوی آسمان بلند كرد و لبانش را تكان می‌داد؛ گويي چيزی می‌گفت».

نظير اين واقعه, هنگام تولد ديگر ائمه و بعضی از پيامبران الهی نيز نقل شده است, از جمله حضرت عيسی (ع) كه به اراده الهی, در گهواره لب به سخن گشود و با مردم سخن گفتند كه شرح اين ماجرا در قرآن كريم آمده است.

کنیه

امام كاظم (عليه السّلام) کنیه ابوالحسن را به ایشان عنايت فرمودند، و به على بن يقطين گفتند: «اى على، اين پسرم (با اشاره به امام رضا عليه السّلام)، آقاى فرزندان من است و من كنيه خیش را به او داده‌‌ام. البته امام كاظم (ع) نيز كنيه‌شان ابو‌الحسن بوده است و اين كنيه ميان پدر و فرزند مشترک امی باشد. بدين جهت امام كاظم (عليه السّلام) را «ابو الحسن اوّل» و امام رضا (عليه السّلام) را «ابو الحسن دوم» مى‌نامند.

القاب

مشهورترین لقب امام هشتم شیعیان «رضا» به معنای خشنودی، است. امام محمدتقی (عليه‌السلام) امام نهم و فرزند ايشان سبب ناميده شدن آن حضرت به اين لقب را اينگونه نقل می‌فرمايند : «خداوند او را رضا لقب نهاد زيرا خداوند در آسمان و رسول خدا و ائمه اطهار در زمين از او خشنود بوده‌اند و ايشان را برای امامت پسنديده‌اند و همينطور (به خاطر خلق و خوی نيكوی امام) هم دوستان و نزديكان و هم دشمنان از ايشان راضی و خشنود بود‌ند».

يكي دیگر از القاب مشهور حضرت «عالم آل محمد» است. نقل شده است که امام کاظم (ع) به فرزندانش می‌گفت: «برادر شما علی بن موسی، عالم آل محمد است.» اين لقب نشانگر ظهور علم و دانش ايشان می‌باشد؛ جلسات مناظره متعددی که امام با دانشمندان بزرگ عصر خويش, به‌ويژه علمای اديان مختلف انجام داد و در همه آن‌ها با سربلندی تمام بيرون آمد، دليل کوچکی بر اين سخن است. اين توانايی و برتری امام, در تسلط بر علوم، يكی از دلايل امامت ايشان می‌باشد و با تأمل در سخنان امام در اين مناظرات, كاملاً اين مطلب روشن می‌گردد كه اين علوم جز از يك منبع وابسته به الهام و وحی نمی‌تواند سرچشمه گرفته باشد. 

برداشت از: باشگاه  خبرنگاران جوان

ادامه نوشته

حدیث روز...

 

آنچه از رحلت پیامبر می گویند...

درباره رحلت پیامبر و نوع فوت ایشان در بسیاری از منابع تاریخی و کتاب های روایی؛ اعم از شیعه و اهل سنت اختلاف نظر وجود دارد. برخی از آنها شهادت ناشی از مسمومیت پیامبر اکرم(ص) را تأیید می نمایند، فقدان و از دست دادن پیامبر اکرم(ص) ضایعه ای جبران ناپذیر بر جامعه مسلمانان وارد کرد، با این وجود در میان عالمان دینی و مورخان تاریخ اسلام درباره کیفیت رحلت آن بزرگوار اختلاف نظر است که اگر ایشان به شهادت رسیده اند، چه شخص یا اشخاصی مسبب آن بوده اند. کتابهای سیره و احادیث، مرگ پیامبر اکرم(ص) را توسط سم را تایید کرده اند و آن را با احادیث متواتر ذکر کرده اند کهبه بررسی آنها می پردازیم.

 

  1.  آیا دلیل قابل اعتمادی از کتب شیعه و اهل سنت، مبنی بر شهادت پیامبر اکرم (ص) می توان یافت، علاوه بر آن، کیفیت شهادت ایشان چگونه بوده است؟
  2.  آیا بر فرض این که پیامبر(ص) به شهادت نرسیده باشند، این موضوع از ارج و قرب ایشان نزد پروردگار خواهد کاست؟!

در ارتباط با بخش اول، باید گفت که دلایل بسیاری وجود دارد که شهادت ناشی از مسمومیت پیامبر(ص) را تأیید می نمایند. این دلایل و روایات، از تواتر معنوی برخوردارند؛ یعنی هرچند که الفاظ و توصیفات آنها کاملاً با یکدیگر مشابه نیستند، اما از مجموع آنها، می توان موضوع مورد بحث را ثابت نمود. اکنون به تعدادی از این روایات با استناد به منابع فریقین اشاره می نماییم.

احادیث و روایاتی که شهادت پیامبر را تائید می کنند:

ابن سعد میگوید در روایتی آمده است:

پیامبر(صلی الله علیه وآله)مسموم درگذشت و شصت و سه ساله بود. این قول ابن عبده است. (المجدد فی الانساب. محمد بن محمد علوی ص6)

شیخ طوسی میگوید:

رسول خدا دو شب باقیمانده از ماه صفر در سال دهم هجری مسموم درگذشت. (تهذیب الاحکام ج6ص1 و بحار الانوار ج22ص514)

علامه حلی شهادت رسول خدا را به وسیله سم ذکر میکند. (منتهی المطلب حلی ج2 ص887)

حاکم نیشابور کشته شدن رسول خدا را تایید کرده است. آنجا که میگوید:

شعبی گفته است:بخدا قسم رسول خدا و ابوبکر با سم کشته شدند و عمر و عثمان و علی بن ابیطالب با شمشیر کشته شدند و حسن بن علی با سم و حسین بن علی با شمشیر کشته شد. (المستدرک. ج3ص60)

در کتاب جامع الرواه آمده است:

پیامبر در مدینه مسموم درگذشت.(جامع الرواه محمد علی اردبیلی ج2ص463)

شیخ مفید میگوید:

او در مدینه روز دوشنبه دوشب باقیمانده از ماه صفر در سال دهم هجری درگذشت درحالیکه شصت و سه سال داشت. (المقنعه شیخ مفید ص456 و منتهی المطلب حلی ج2ص887)

بیهقی از عبدالله بن مسعود روایت کرده است که وی گفت:

اگر 9 بار قسم بخورم که رسول خدا کشته شده است برایم محبوبتر است از اینکه یکبار قسم بخورم که او کشته نشده است به جهت اینکه خداوند او را پیامبر شهید قرار داده است. (السیره النبویه ابن کثیر دمشقی ج4ص449)

ابن مسعود کشته شدن پیامبر در سنه 11 هجری تایید و تاکید کرده است. (السیره نبویه ابن کثیر ج4ص449 و البدایه و النهایه ج6ص317و322)

برداشت از: سایت نمناک

ادامه نوشته

معرفی هفت کتاب درباره امام حسن (ع)...

«اولین میراث مکتوب از حیات امام مجتبی (ع)»

این کتاب انتخاب فرازهاى مربوط به امام مجتبى (ع) از کتاب سلیم بن قیس هلالی نخستین میراث مکتوب شیعه است که تاریخ حیات و فضایل معصومین (ع) را تا سال 76 هـ . ق (فوت سُلیم) نوشته است و هیچ تالیفی قبل از کتاب سلیم در این زمینه یافت نمی شود. محمدباقرانصاری، نویسنده کتاب ضمن بیان اهمیت کتاب سلیم و حضور او در هنگام ثبت وقایع تاکید دارد که او یکی از اصحاب باوفا و از سابقه داران مکتب اهل بیت (ع) بوده و مطالب کتاب او از طرف برخی از ائمه (ع) تایید شده است. کتاب حاضر استخراج و تنظیم فرازهای مربوط به امام حسن مجتبی (ع) از کتاب سلیم است که از زمان حضور پیامبر (ص) آغاز می شود و در مورد واقعاتی مثل تشکیل سقیفه، شهادت حضرت زهرا (س)، شان نزول آیات، مقامات آن حضرت (ع)، دوران خلفای غاصب تا امامت امام حسن مجتبی (ع) احادیثی را نقل می نماید .

«حسن بن علی(ع) امام مصلح»

کتابی مفصل در مورد امام حسن مجتبی (ع) از تولد آن حضرت تا شهادت است. مرضیه محمد زاده نویسده این کتاب مباحثی از دوران کودکی، شخصیت آن امام، همگامی با رسول خدا (ص)، همراهی با علی (ع) در دوره خلافت ایشان، اتفاقات دوران شهادت حضرت زهرا (س)، مباحث مربوط به دوران امامت و سپس جنگ با معاویه را مطرح کرده که در نهایت با بررسی مفصل صلح آن حضرت، به نقد و بررسی آن واقعه پرداخته است. معرفی اصحاب، احتجاجات و شهادت امام (ع) نیز سه بخش قابل توجه از کتاب است. از فصل های دیگر کتاب، مواریث علمی آن حضرت است که به طور مفصل به احادیث ایشان مستند شده است.

«با مظلومی صبور»

این کتاب گزارشی مختصر از زندگی امام حسن مجتبی (ع) است که در قالب داستانی و با زبانی ساده و روان نوشته شده است. محمد انصاری، نویسنده این کتاب از پانزدهم رمضان سال سوم هـ . ق روز قبل از ولادت آن حضرت آغاز می کند و کم کم پس از بیان فضایل ایشان نزد پیامبر (ص) و اصحاب، به ذکر مختصری درباره وفات پیامبر (ص) و وقایع بعد از آن، شهادت مادر(س)، همراهی با پدر بزرگوارش علی (ع) در سه جنگ تاریخ ساز و سپس شهادت امیرالمومنین (ع) می پردازد. نیم باقی مانده از کتاب به دوران امامت امام حسن (ع) اختصاص دارد. ادامه مبارزه با معاویه در کنار همراه داشتن جمعی سپاهی بی وفا، ترسو و طمع کار مطالبی است که بسیار خوب تصویر شده است. نویسنده صلح صالحانه امام حسن (ع) را غافلگیری دشمنان اسلام می داند اما مظلومیت ایشان را با بی وفایی کوفیان و غارت تمامی وسایل خیمه اش حتی عبا و سجاده نماز نشان می دهد. اقدامات آن حضرت بعد از صلح ، از خطبه ها و تبلیغ رسالت پیامبر (ص) و ...، و از سویی دیگر دیدن فجایع فرماندهان معاویه در هواداری عثمان، حدیث سازی، دشنام دادن به علی (ع)، شیعه کشی و ... همه و همه مظلومیت و صبر آن امام همام (ع) را یادآور می شود. مظلومیت نهایی امام (ع) پس از دسیسه همسر ایشان در به شهادت رساندن آن حضرت، تیرباران پیکر مطهرش بود به دستور عایشه که برای دفن به خانه پیامبر (ص) برده می شد.

«امام حسن مجتبی (خشتی)»

این کتاب با توضیحات روشنگرانه اى در مورد علت صلح امام حسن (ع) آغاز مى شود و کم کم رویکرد کتاب به روش هاى مقابلة امام حسن (ع)، با حکومت غاصبانه ضد دینى معاویه متمایل مى شود و در بیان روش هاى آن امام در حفظ دین و سنت پیامبر(ع) در آن دوران خفقان و بى یاورى اشاراتى قابل توجه دارد. بخش دوم کتاب حاضر به تألیف محمدرضا حکیمی، برخى از سخنان امام حسن مجتبى (ع) در مسایل مختلف زندگى و خودسازى مورد بررسی قرار داده که شامل متن و ترجمة 20 حدیث و توضیحاتى در مورد آن ها مى شود.

«گزارش لحظه به لحظه از شهادت امام مجتبی (ع)»

کتاب حاضر به تألیف محمد رضا انصاری گزارشی است از جزئیات شهادت امام حسن مجتبی (ع) که در قالب داستان تدوین شده است. بخش های مختلف کتاب شامل برخی روایات رسول خدا(ص) درباره این شهادت است. مسمومیت و شهادت آن حضرت و اتفاقات روز تشییع و بعد از تدفین، فصل های مختلف این کتاب را تشکیل می دهد. این کتاب یکی از مجلدات دوره کتاب های گزارش «لحظه به لحظه از . . .» است که به معرفی داستانی وقایع تاریخ صدر اسلام می پردازد .

«حکایت اخگر الماس ریزه ها»

موضوع کتاب فوق تحلیلی از شهادت امام حسن مجتبی (ع) و بررسی اقوال در مورد خروج پارهای «کبد» ایشان پس از خوردن سم است. جویا جهانبخش، نویسنده این کتاب، تاریخ بسیار مختصری از واقعه شهادت امام حسن مجتبی (ع) و موارد بسیاری از اقوال مختلف در مورد نوع مسموم شدن و شهادت ایشان را بیان می دارد. ایشان بخش اصلی کتاب را بدین نکته اختصاص داده که کلمه «کبد» در زبان عرب معانی مختلفی دارد از جمله جگر؛ اما معنای درست آن در جریان شهادت امام حسن (ع) طبق شواهد بسیار «اعضای درونی شکم» است که در اثر خوردن سم، از دهان مبارک آن حضرت خارج شد. کتاب حاضر تاکید دارد که خروج پاره های کبد (جگر) از طریق دهان، مطلبی غیر علمی و اشتباه است. بخش پایانی کتاب نیز تذکری به بازگو کنندگان اخبار است که در بیان اخبار مختلف دقت نظر داشته باشند .

«امام مجتبی(ع)  در آئینه کتاب»

کتاب حاضر شامل کتاب شناسی 463 عنوان کتاب مستقل در ده زبان است. در چاپ قبلی این کتاب به 222 عنوان اشاره شده لذا این تغییر نشان از دقت مؤلف و پویا بودن تألیف است. در مقدمه کتاب «امام مجتبی(ع) در آئینه کتاب» تألیف محمد باقر انصاری، کتاب سلیم بن قیس هلالی متوفی 76 هـ. ق معرفی شده است و ضمن بیان تاریخچه­ای از تالیفات در این موضوع، کتاب های بسیار قدیم مربوط به سده­های اول تا چهارم هجری نیز معرفی شده است. آمارهای روند نشر، زبان های مختلف، کتب چاپی و خطی، مولفین، موضوعات و گرایش های پژوهشی مواردی است که بر دقت و اهمیت مولف به موضوع مورد نظر اشاره دارد. در آمار روند نشر آمده که کتب چاپی مربوط به امام مجتبی (ع) از سال 1271 هـ. ش و حدوداً در هر چند سال یک کتاب آغاز شده است و بیشترین حجم چاپ مربوط به سال های 1380 تا 1383 هـ. ش است که هر ساله رشد روز افزونی را داشته است. فهرست تفکیکی کتاب ها به زبان های مختلف و چاپی و خطی بودن آن­ها فهرست هایی است که در پایان کتاب آمده و دسترسی را برای خوانندگان ساده نموده است.

برداشت از: کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی

      حدیث روز

       

      روز جهانی عصای سفید...

      استفاده از عصا به عنوان وسیله کمکی در رفت و آمد نابینایان از قرن‌ها پیش متداول بوده است، ولی استفاده از عصای سفید به شکل امروزی و به عنوان نمادی برای شناخت نابینایان به بعد از جنگ جهانی اول برمی‌گردد.

      در سال 1921 میلادی یک عکاس اهل شهر بریستول کشور انگلستان با نام جیمز بیگز که در اثر یک سانحه بینایی خود را از دست داد، برای در امان بودن از خطر وسائل نقلیه که در خیابان‌های اطراف محل زندگی وی در حال رفت و آمد بودند، ابتکار استفاده از عصا به رنگ سفید را که به راحتی برای همگان قابل دید باشد را بکار برد.

      پس از آن دو تن از برجسته‌ترین محققین‌ آمریکایی به نام‌های دکتر ناول‌ پری، ریاضیدان و دکتر جاکوپس تن ‌بروک، حقوقدان توانستند قانونی‌ را در پانزدهمین روز از ماه اکتبر به عنوان قانون عصای سفید به تصویب برسانند و این روز را به عنوان روز جهانی نابینایان نامگذاری کنند. در این قانون کلیه حقوق اجتماعی فرد نابینا به عنوان عضوی از یک جامعه متمدن انعکاس یافته است.

      نابینایان حق استفاده از کلیه امکانات رفاهی معمول در جامعه را دارند. آنان حق دارند از پیاده روها، خیابان‌ها، بزرگراه‌ها و وسایل حمل و نقل همگانی مانند هواپیما، قطار، اتوبوس، اتومبیل، کشتی، هتل، اماکن عمومی، مراکز تفریحی و مذهبی استفاده کنند. اگر در بعضی اوقات، محدودیتی برای استفاده از این تسهیلات و اماکن وجود داشته باشد باید فراگیر همه افراد جامعه باشد و اگر شخص یا سازمانی فقط برای نابینایان در استفاده از تسهیلات همگانی، محدودیت ایجاد کند یا حقوق نابینایان عاقل و بالغ را نادیده بگیرد، مجرم شناخته می‌شود.

      رانندگان وسایل نقلیه موظف به مراعات کامل نابینایانی که هنگام عبور و مرور از عصای سفید استفاده می‌کنند، هستند.

      دولت موظف است که نابینایان را به مشارکت در امور دولتی تشویق کند تا آنان به کار مشغول شوند.

      مسئولان دولتی همه ساله باید روز 15 اکتبر را به عنوان بزرگداشت نابینایان و قانون عصای سفید، به نحوی شایسته ارج نهند و از مردم بخواهند که رفتار معقولانه‌ای با نابینایان داشته باشند و گام‌های صمیمانه و موثری برای آنان بردارند.

      برداشت از: بیتوته

      ادامه نوشته

      معرفی کتاب درباره وقف...

       خزائن مکتوب: از وقف کتاب تا کتابخانه های وقفی

       نوشته ی پروین متواری سورکی

      سال نشر: 1385

      در این کتاب، نخست، مباحثی در باب مفاهیم وقف، دست‌نوشته‌های وقفی، انواع وقف کتاب، چگونگی تجهیز، تنظیم، مدیریت، و سرنوشت کتابخانه‌های وقفی بیان گردیده است. سپس کتب و کتابخانه‌های وقفی و اهدایی در ایران و سایر ملل با تاکید بر کشورهای مسلمان، معرفی شده است. گفتنی است این کتابخانه‌ها، در نه گروه کتابخانه‌های وقفی مستقل، وابسته به مدارس، مساجد، خانقاه، رباط، تباع، اماکن متبرکه، بیمارستان، و دانشگاه به ترتیب قرن تنظیم شده است.

      برداشت از: وبلاگ وقف، هدیه ماندگار

      آشنایی با استاندارد...

      استاندارد در لغت به معنی نظم، قاعده، قانون و مفاهيمی از اين قبيل است. اما معنی آن در ارتباط با مؤسسه استاندارد و تحقيقات صنعتی ايران كه مسئوليت قانونی تهيه و تدوين استانداردهای ملی را عهده دار می‌باشد عبارت است از :

      "تعيين و تدوين ويژگيهای لازم در توليد يک فرآورده و انجام يك خدمت"

      فوايد استاندارد كردن :

      استاندارد كردن دارای فوايد متعددی برای توليد كننده است و مصرف كننده می‌باشد، اهم فوايدی كه در نتيجه رعايت استاندارد نصيب توليد كننده می‌گردد عبارتند از:

      - كاهش تنوع

      - افزايش سطح توليد

      - صرفه جويی در مصرف مواد ، انرژی و نيروی انسانی

      - تقليل ضايعات

      - بهبود كيفيت فرآورده

      - تسهيل در امور انبارداری و حمل و نقل

      - گسترش بازرگانی داخلی و خارجی

      برداشت از : پایگاه تحلیلی خبری هاژه

      ادامه نوشته

      حدیث روز....

       

      حافظ دوست داشتنی...

      در حال دم دادن دمنوش در یک صبح زیبای پائیزی هستم که چشمم به تقویم می خورد. امروز روز بزرگداشت "حافظ" شاعر برجسته ی ایرانی است که غزل هایش طنین عشق و عرفان را با هم دارند. شعرهایی که به ظاهر رنگ دنیایی دارند و در باطن معنویت را چاشنی خود کرده اند. در گذر زمان هم که تامل می کنی کمتر کسی است که حافظ را نشناسد و شعرهایش را نخوانده باشد. همنشین شب های یلدا و همدم عاشقان دلربا که با تفالش دلخوشند و همراه همیشگی ادیبانی که شعر ناب را از شعرهایی که فقط رنگ و لعاب دارد و معنا به راهی نمی برد،خوب تمیز می دهند.

      یادش بخیر، چه روزهای خوشی داشتیم در مدرسه و کلاس های ادبیات و حافظ خوانی هایی که لبخند شیرینی را بر لبهایمان می نشاند، دبیرانی که فلسفه درست خواندن شعر را یادمان می دادند و انگار قرار نبود یادمان بماند. چه ثانیه هایی که بر سر یک خوانش واژه وقت تلف می کردیم تا ساعت به عقربه های زنگ خوردن برسد ونوبت خواندن به ما نرسد.

      آن سالها گذشت و حال من یک کتابدارم و هر روز با کتاب های متنوع سر و کار دارم. هر روز ساعتی چند در دایره ی ادبیات قدم می زنم و همزمان با کارم دل سپردگی ام را به بعضی از کتاب ها، مرور می کنم. یکی از این خواندنی های لحظه ایم دیوان حافظ شیرازی است. بیت هایی که از سر کودکی آمیخته با شیطنت می خواندیم حالا برایم زمزمه ی است که موجب آرامشم می شود. شعرهای حافظ بوی همه چیز را با خود دارد از شراب ناب تا شاهد قدسی ،  یار زمینی تا یار آسمانی،  دیار خاک تا فلک الافلاک ، قصر امل تا خلد برین،  مسجد تا میخانه، زاهد تا رند که نشان دهنده ی بینشی است که سرچشمه در دانش وافر حافظ در بهره گیری از قرآن مجید دارد و زمینه ی استفاده از واژگان پارسی را در بهترین نقطه از بیت بیت های غزلش فراهم آورده است.

      متن های زیادی درباره این شاعر شیرازی کتاب شده است و نویسندگان و پژوهشگران بزرگی از ادبیات ایران به شرح غزلیاتش پرداختند که مهمترین آنها کتاب های " شرح سودی بر حافظ"، "حافظ نامه بهاء الدین خرمشاهی"، "آب طربناک دکتریحیی یثربی " و " شرح غزلیات حافظ بهروز ثروتیان" است.

      به هر حال ، امروز روز حافظ است، شاعر گل و بلبل، خواجه ی شیراز که آرامگاهش خلوتگه رندان زمان شده است...

       

      4 کتاب ایرانی در فهرست کلاغ سفید 2020

       کارشناس بخش فارسی کتابخانه بین‌المللی کودکان مونیخ با اعلام خبر انتشار «فهرست کلاغ سفید ۲۰۲۰» به معرفی آثار ایرانی این فهرست و چگونگی تهیه آن پرداخته است.

      به گزارش شورای کتاب کودک، رویا مکتبی‌فرد با بیان این‌که امسال در بخش فارسی فهرست «کلاغ سفید» چهار اثر از ایران وارد و به مخاطبان بین‌المللی این فهرست معرفی شد، این کتاب‌ها را به شرح زیر معرفی کرد:

      «چه فکر خوبی»، نویسنده و تصویرگر نرجس محمدی. تهران: طوطی، ١٣٩٨.

      «سیمرغ: برگرفته از منطق الطیر عطار نیشابوری» بازنویسی مرجان فولاوند؛ تصویرگر محمد بررنگی. تهران: مدرسه، ١٣٩٨.

      «دست‌هایم را در باغچه می‌کارم» اثر فروغ فرخزاد؛ تصویرگر هدی حدادی. تهران: میرماه، ١٣٩٨.

      «گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکه جزیره رنگ‌ها» نوشته جمشید خانیان. تهران: افق، زمستان ١٣٩٧ [۲۰۱۹].

      او افزود: همانند بسیاری از پدیده‌ها، اتفاقات و جریان‌های دیگر که امسال تحت تأثیر همه‌گیری جهانی کرونا قرار گرفته‌اند، فهرست کلاغ سفید امسال نیز با روالی متفاوت و همین‌طور فرمتی دیگرگون تهیه و منتشر شده است. امسال برای اولین‌بار به دلیل محدودیت‌های پستی و برگزار نشدن نمایشگاه کتاب بولونیا که یکی از مهم‌ترین نقاط دسترسی ما به کتاب‌های جدید ایرانی و همین‌طور سایر زبان‌ها و ملیت‌هاست، بخش تحریریه فهرست کلاغ سفید موافقت کرد که کار بررسی، ارزیابی و انتخاب نهایی آثار برای درج در فهرست بر اساس نسخه پی‌دی‌اف کتاب‌ها انجام شود و برای اولین‌بار الزام وجود نسخه چاپی کتاب در کتابخانه موقتاً برداشته شد. اما ناشران این آثار در هر حال ملزم هستند در اولین فرصت ممکن نسخه چاپی این کتاب‌ها را به دست ما برسانند.

      مکتبی‌فرد خاطرنشان کرد: تفاوت دیگر در شکل انتشار فهرست است، فشار‌های اقتصادی ناشی از کرونا موجب شد که کتابخانه به منظور صرفه‌جویی در هزینه‌ها امسال برای اولین‌بار فهرست را به صورت چاپی منتشر نکند. ناشران و سایر علاقه‌مندان می‌توانند نسخه تمام متن پی‌دی‌اف این فهرست را در نشانی زیر به صورت رایگان دریافت و ذخیره کنند:

      bit.ly/WhiteRavens۲۰۲۰

      او همچنین توضیح داد: شوربختانه به دلیل شکل برگزاری نمایشگاه کتاب فرانکفورت امسال که به صورت نیمه‌مجازی خواهد بود، مراسم رونمایی از فهرست و معرفی آثار برگزیده نیز که به سنت هر ساله در نمایشگاه انجام می‌شد، امسال برگزار نخواهد شد. خوشحالم که با وجود تمامی فشار‌های اقتصادی ناشی از تحریم‌ها و بحران‌های اجتماعی و سیاسی اخیر، باز هم ناشران ایرانی در حوزه کتاب کودک به صورت حرفه‌ای و با چنین کیفیت بالایی فعالیت می‌کنند. هر چهار اثر انتخاب‌شده برای درج در فهرست امسال دارای کیفیت رضایت‌بخش و باعث سرفرازی من به عنوان نماینده ایران و معرف این آثار هستند. به ویژه خشنودم که امسال ترکیب ناشران کمی دیگرگون و متنوع شده بود و ما شاهد حضور پرقدرت انتشارات مدرسه با آثاری ارزشمند و همین طور میرماه به عنوان ناشری گزیده‌کار بودیم. کیفیت آثار البته محدود به آثار این ناشران نبود و برای مثال از انتشارات نیستان، لوپه تو، سوره مهر، پیک ادبیات، پیدایش، انتشارات فنی ایران و ... نیز آثار ارزشمندی دریافت کرده بودیم که کار انتخاب نهایی را واقعاً برای من و همکارانم در کتابخانه دشوار می‌کرد.

      او در پایان بیان کرد: به عنوان کسی که سالانه جریان نشر کتاب کودک ایران را دنبال می‌کند، آن‌چه باعث تأسف بنده می‌شود، افت کیفیت کتاب‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است که متاسفانه طی دو سال اخیر علی‌رغم میل باطنی‌ام نتوانسته‌ام کتابی درخور و متناسب با سطح کیفیت و معیار‌های ما در کتابخانه را از این انتشارات در فهرست بگنجانم. جای خالی آثار خوب کانون را به ویژه در حوزه غیرداستان به خوبی می‌توان حس کرد. ایران امسال هیچ نماینده‌ای از آثار غیرداستان در فهرست نداشت. نگرانی عمده‌ام بیشتر از سال آینده و میراث برجای‌مانده از بحران کرونا برای ناشران کودک و نوجوان ایران است. امیدوارم که علی‌رغم تمام مشکلات این رشد کیفی همچنان ادامه یابد و ما همچنان شاهد انتشار آثار فاخر، غنی و باکیفیت کودک و نوجوان، حتی به همین صورت محدود، در ایران باشیم.

      به یاد استاد شجریان

       صدای محمدرضا شجریان اصالت و تاریخ آواز ایرانی است. نه فقط در موسیقی که در خواندن قرآن و ادعیه نیز گنجینه‌هایی را به میراث گذاشته است. از آن همه آواز در قالب‌های گوناگون، دعای «ربّنا»‌ی او در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس ایران ثبت شد.

       اردیبهشت ۱۳۹۶ سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دعای ربّنا با صدای محمدرضا شجریان را با عنوان «ربّنای شجریان؛ مثنوی در مایه افشاری» به شماره ۱۳۹۶ در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس ثبت کرد و لوح آن، درحالی که این هنرمند نامدار در بستر بیماری و مراقبت بود، به همایون شجریان، فرزندش اهداء شد.

      صدای شجریان همانطور که خودش نیز گفته بود «جزئی از فرهنگ کهن ایران است»، اما رییس اسبق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری (زهرا احمدی پور) دلیل انتخاب ربّنای او را برای ثبت در فهرست ملی میراث ناملموس، اینطور شرح داده بود: «استاد شجریان یکی از سرمایه‌های ملی ایران است و سازمان میراث‌فرهنگی به دلیل علاقه و اهمیتی که مردم ایران برای ربنای شجریان قائل هستند و خاطرات‌شان در ماه مبارک رمضان با این نوای آسمانی گره خورده است، اهتمام خود را معطوف به ثبت این اثر در فهرست میراث ناملموس کرد.»

      «ربّنا» یکی از پرمخاطب‌ترین آثار استاد محمدرضا شجریان است.

      تنها اثری که از محمدرضا شجریان ثبت ملی شد
       
       
      ربنا شامل چهار دعا از آیات قرآن است که همه با عبارت ربّنا آغاز می‌شوند. شجریان، ربّنا را در دستگاه سه‌گاه خوانده و با مرکب‌خوانی (مدولاسیون یا راه‌گردانی) سری به دستگاه‌ها و آواز‌های دیگر ردیف موسیقی ایرانی از جمله آواز افشاری و گوشه عراق (صبا) می‌زند و سپس به سه‌گاه برمی‌گردد. ربّنا در نواری که محمدرضا شجریان با نام «به‌یاد پدر» ضبط کرده، منتشر شده است.

      محمدرضا شجریان گفته بود: انگیزه اصلی‌اش از خواندن این دعا، تدریس آن به دو هنرجو بود و این اثر در یکی از استودیو‌های رادیو ضبط شده‌است.

      شجریان مبدع تعدادی ساز در موسیقی ایرانی نیز است. او در اردیبهشت ۱۳۹۰ نمایشگاهی در تهران برگزار کرد و این ساز‌ها را که «صراحی»، «شهر آشوب»، «ساغر»، «کرشمه»، «سبو» و «تندر» نام دارند، رونمایی کرد.

      استاد آواز ایران که در سال ۱۳۵۶ مقام نخست مسابقه کشوری تلاوت قرآن را به دست آورد، سال ۷۸ جایزه پیکاسو و دیپلم افتخاری سازمان یونسکو را دریافت کرد. این جایزه هر پنج سال یک بار به هنرمندی که برای شناساندن فرهنگ و هنر کشورش می‌کوشد، اهدا می‌شود. در سال ۲۰۰۶ میلادی نیز نشان موتزارت را از سازمان یونسکو گرفت و دو بار نامزد جایزه گرمی شد. سال ۱۳۹۳ نشان «شوالیه ملی» یا «لیاقت در آیینی رسمی» را از دولت فرانسه دریافت کرد. در سال ۲۰۱۰ رادیو عمومی ملی «ان پی ار» (National Public Radio) پس از یک نظرسنجی مردمی، صدای محمدرضا شجریان را در بین ۵۰ صدای برتر جهان معرفی کرد. در سال ۱۳۹۶ نشان عالی «هنر برای صلح» را گرفت و سال ۱۳۹۸ در جشنواره موسیقی بنیاد آقاخان، جایزه ویژه «خداوندگار موسیقی» به او اهدا شد. هیات داوران جشنواره جایزه موسیقی بنیاد آقاخان در بیانیه‌ای علت تقدیم این جایزه را نقش آفرینی مستمر شجریان در غنی کردن میراث موسیقیایی بشر، استادی بی‌همتا در موسیقی و تاثیرگذاری اجتماعی وی به عنوان یک موسیقی‌دان و معلم در ایران و خارج از مرز‌های این کشور عنوان کرد. سایت انجمن آسیا نیز محمدرضا شجریان را پرآوازه‌ترین هنرمند موسیقی اصیل ایرانی معرفی کرده است.

      محمدرضا شجریان پنجشنبه، ۱۷ مهرماه پس از تحمل یک دوره طولانی و مبارزه با بیماری، در سن ۸۰ سالگی از دنیا رفت.

      حدیث روز

       

      امام صادق علیه السلام:

      فَوْتُ اَلْحَاجَةِ خَیْرٌ مِنْ طَلَبِهَا مِنْ غَیْرِ أَهْلِهَا وَ أَشَدُّ مِنَ اَلْمُصِیبَةِ سُوءُ اَلْخُلُقِ مِنْهَا.

      برآورده نشدن نیاز نیکوتر از خواهش آن از نااهل است و سخت‌تر از گرفتاری، بدخلقی و صبر نکردن بر آن است.

      منبع: تحف العقول، جلد ۱، صفحه ۳۵۹

      محمدرضا شجریان درگذشت + آخرین عکس و علت فوت

      محمدرضا شجریان درگذشت + آخرین عکس و علت فوت

      محمدرضا شجریان درگذشت + آخرین عکس و علت فوت

      محمدرضا شجریان خسروآواز ایران، امروز پنجشنبه (۱۷ مهرماه) پس از تحمل دوره‌ای بیماری و در سن ۸۰ سالگی دارفانی را وداع گفت.

      به گزارش خبرنگار ایمنا، محمدرضا شجریان، خواننده نامدار ایرانی، دقایقی پیش دار فانی را وداع گفت. شجریان روز ۲۵ مردادماه به دلیل وخامت حال عمومی, افت فشار، افت سطح هوشیاری و شوک سپتیک در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان جم تهران بستری شد، اما با بهبود سطح هوشیاری پس از ۹ روز به خانه بازگشت تا روند درمانی را از خانه ادامه دهد. او در اسفندماه نیز سابقه بستری شدن به همین دلایل را داشت.

      اما این پایان ماجرا نبود و بار دیگر در ۱۳ مهرماه خسرو آواز ایران به دلیل شرایط عمومی، قلبی و ریوی -تنفسی ناپایدار و افت سطح هوشیاری، افت فشار خون و پلاکت در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد.

      در نهایت بیمارستان جم بعدازظهر امروز (۱۷ مهرماه) خبر از درگذشت استاد محمدرضا شجریان داد و همایون شجریان نیز این خبر را تایید کرد.

      بیوگرافی محمدرضا شجریان

      شجریان زاده یکم مهرماه سال ۱۳۱۹ در مشهد مقدس است. محمدرضا از پنج سالگی در خلوت کودکانه‌اش آواز می‌خواند. وی سال ۱۳۲۶ به کلاس اول رفت و یک سال پس از آن به آموزش تلاوت قرآن‌کریم نزد پدر پرداخت.

      در سال ۱۳۳۱ برای نخستین بار صدای محمدرضا شجریان از رادیو خراسان پخش شد و پس از آن با خواندن تصنیف‌های مشهور به قله آواز ایران رسید. به او لقب "خسرو آواز ایران" دادند. از کارهای مشهور وی می‌توان به ربنا، از خون جوانان وطن، گلچهره مپرس، مرغ سحر و دلشدگان اشاره کرد.

      فوت محمدرضا شجریان

      شجریان به گفته ونکوورسان یکی از مهم‌ترین هنرمندان موسیقی جهان نام گرفته و دوبار نامزد جایزه گرمی، مهم‌ترین جایزه موسیقی در سطح جهان شده است. وی به غیر از پسر خود، همایون، هنرمندان بزرگی همچون ایرج بسطامی، مظفر شفیعی، حسام‌الدین سراج، حمیدرضا نوربخش، علی جهاندار را آموزش داده است. شجریان همینطور چندین ساز ابداعی دارد که از بین آنها می‌توان به صراحی، شهر آشوب، ساغر، کرشمه، سبو اشاره کرد.

      علت درگذشت محمدرضا شجریان

      محمدرضا شجریان در نوروز ۱۳۹۵ با انتشار یک ویدئو در صفحه اینستاگرام خود با موهای کوتاه و تراشیده خبر از یک مهمان قدیمی ۱۵ ساله داد که بعدها مشخص شد او به سرطان مبتلا شده است. بیماری که در مبارزه با آن شجریان شکست خورد و ایران خسرو آواز خود را از دست داد. این ویدئو آخرین تصویری است که از استاد شجریان منتشر شده، البته پس از آن همایون شجریان چند عکس از پدر خود منتشر کرد.

      متن ادبی درباره اربعین...

      اشک امان نمی‌دهد. شیعه بعد از چهل روز حزن و اندوه، اینک در روز اربعین داغ دلش تازه شده است. شعر محتشم را باز می‌خواند:«گویا عزای اشرف اولاد آدم است…» علم‌ها هنوز در کوچه‌ها برپا هستند. پرچم‌های روضه در گوشه و کنار شهر دیده می‌شوند. به یاد روزی که سخت‌ترین روز برای آدم و عالم بود، شیعه آتش می‌گیرد.

      مگر مصیبتی بالاتر از آن تصور می‌شود؟ عاشورا روزی که سر نوه رسول خدا بر سر نیزه رفت. همان سر مطهر و مبارکی که منزل به منزل به کوفه و شام رفت تا به مجلس یزید رسید. و لب… و خیزران… و قلمی که از نوشتن این واقعه شرم دارد. برای این اتفاق و این جسارت، اگر همه انسان‌ها تا آخر عالم اشک بریزند کم است. اگر تا آخر عمر بر سر مقتل‌ها گریه کنم تا به روز چهلم برسم، از دیده‌ها خون می‌چکد.

      هق‌هق امان نمی‌دهد آنجا که مترجم لهوف هم می‌نویسد بخاطر اسائه ادب، از ترجمه این قسمت معذور است. کاروان بی‌کس و تنها که این همه را تحمل کرده است، به سالار بودن زینب این همه را تحمل کرده است تا باز رسیده به همان جایی که آغاز این همه اسارت بود.

      پس از چهل روز همه قلم‌ها داغدار هستند، بگذارید غم دل را فریاد بزنند.

      دلنوشته ای از جواد محدثی: اربعین، تداوم عاشورا

      اربعین است. چھل روز است كه گل‌ھای خوشبوی محمدی از باغستان خویش جدا گشته‌اند و باغبان خود را تنھا نھاده‌اند.

      نخستین زائر، صحابه خاص رسول خدا (ص) جابر بن عبدالله انصاری است كه با بدنی خوشبو و ذكرگویان، بر قبر دردانه پیامبر حاضر گشته و از سوز دل سه بار فریاد می‌زند: یا حسین! یا حسین! یا حسین! و بیھوش روی زمین می‌افتد. عطیه، دوست جابر، او را به ھوش می‌آورد كه ناگھان جابر صدا می‌زند: آیا دوست، جواب دوست خود را نمی‌دھد؟ و سپس خودش جواب خودش را می‌دھد: چگونه جواب مرا بدھی، در حالی كه خون از رگ ھای گلویت بر سینه و شانه ات فرو ریخته و بین سر و بدنت جدایی افكنده است…

      چھل روز گذشت. … در آن غروب خون آلود، ھنگامی که خنجر شقاوت ھا و نامردی ھا، گلوی آخرین مبارز را درید، آنگاه که زنان و فرزندان داغدیده در میان رقص شعله‌ھای آتش خیمه‌ھایشان، به سوگ مردان در خون غلتیده خود نشسته بودند، دشمن به جشن و سرور ایستاد، خیابان‌ھا و کاخ‌ھا را برای جشن‌ھا مھیا ساخت و به انتظار ماند تا در میان دل‌ھای چون لاله پرخون اسیران، به برپایی جشنی تمسخرآمیز بپردازد.

      اما زینب، این ستون پابرجای کاروان اسرا، ھمه چیز را به گونه ای دیگر رقم زد. به راستی چه کسی می‌داند چگونه زینب با وجود سنگینی کوھی از مصیبت‌ھا بر شانه ھایش، بغض غم‌ھا را فرو داد و قدم بر قله رفیع عزت و آزادگی گذاشت. با سخنان زینب، کربلا به بلوغ رسید و خون شھدا جوشید و جوشید تا آن جویبار خونی که در غریبانه‌ترین حالت ممکن بر زمین جاری شده بود، در اربعین حسینی، رودی خروشان شد.

      چھل روز بود که یزیدیان جز رسوایی و بدنامی چیزی ندیده بودند و بزم و شادی‌شان آلوده به شرم و ندامت شده بود.

      چھل روز بود که درخت اسلام ریشه در خون شھدا، استوارتر و راسخ‌تر از ھمیشه، به سوی فلک قد می‌کشید. چھل روز بود…

      برداشت از: سماتک

      در نخستین اربعین چه گذشت؟

       از مباحث مهم تاریخ عاشورا حضور اهل بیت (ع) در کربلا در اولین اربعین شهادت امام حسین (ع) بر سر مزار آن حضرت و دیگر شهدای کربلاست.

      مطابق آن‌چه در احادیث و روایت‌های تاریخی آمده، ورود کاروان اسرای کربلا به شام و اقامت در دمشق، سخت‌ترین مرحله از مراحل مختلف سفر آل‌ا... بوده است. می‌گویند که سیدالساجدین (ع) وقتی با پرسشی درباره سخت‌ترین مراحل سفرشان از کربلا به کوفه و شام و سپس مدینه، روبه‌رو شد، فرمود: «الشام، الشام، الشام». بااین‌حال، بازتاب ورود کاروان به دمشق، چنان‌که یزید پیش‌بینی می‌کرد از آب در نیامد و او که برای لحظاتی از شوق جنایت بزرگش، اشعار «ابن‌زبعری» را بر زبان می‌راند و فتح‌نامه می‌خواند، به‌ناگاه همه کاسه کوزه‌ها را بر سر عبیدا... بن زیاد شکست و خود را بی‌گناه دانست! اما موجی که با شهادت سیدالشهدا (ع) برخاسته بود، خیلی‌زود پایتخت امویان را درنوردید و در مسجد بزرگ شهر، یزید را به استیصالی تاریخی کشاند.
      فرزند منا و زمزم و صفا
      مرحوم علامه «محسن امین»، در کتاب «لواعج الاشجان فی مقتل الحسین (ع)» می‌نویسد: «یزید فرمان داد خطیبی بر منبر برود و درباره امام حسین (ع) و پدر بزرگوارش بدگویی کند. خطیب بر فراز منبر نشست و از امیرمؤمنان (ع) و سیدالشهدا (ع) بد گفت و معاویه و یزید را تحسین و ستایش کرد ... در این هنگام، امام علی بن الحسین (ع) فریاد زد:‌ای خطیب! وای بر تو که خشم آفریننده را به خشنودی آفریدگان خریدی! جای خود را در آتش آماده بدان! آن‌گاه امام (ع) رو به یزید کرد و فرمود: اجازه می‌دهی تا بر فراز این چوب‌ها روم و سخنی بگویم؟ یزید نپذیرفت. مردم اصرار کردند که بگذارد امام (ع) سخن بگوید. یزید گفت: اگر او بر منبر بالا رود، من و آل‌ابوسفیان را رسوا خواهدکرد. مردم گفتند: از این جوان چه ساخته است؟ یزید گفت: او از خاندانی است که در کودکی کامشان را با علم و دانش برمی‌دارند. شامیان باز هم اصرار کردند و یزید، ناچار، اجازه داد.» به‌این‌ترتیب، امام سجاد (ع) بر فراز منبر ایستاد و خطبه‌ای خواند که هنوز هم غریو پرشورش در گوش تاریخ بشریت طنین‌انداز است: «ای مردم! من پسر مکه و منایم؛ من پسر زمزم و صفایم؛ من پسر مردی هستم که خداوند به او وحی فرستاد؛ من فرزند محمد مصطفایم؛ من پسر علی مرتضایم ... من پسر فاطمه زهرا، سرور زنان عالم هستم؛ من پسر خدیجه کبرایم ... من فرزند کسی هستم که او را به ستم کشتند؛ من فرزند کسی هستم که سرِ او را از قفا بریدند ... من پسر کسی هستم که فرشتگان آسمان بر او گریستند ... من پسر کسی هستم که سَرِ او را بر نیزه زدند و زنان و کودکان او را از عراق تا شام به اسارت آوردند ...» مورخان آورده‌اند که، چون سخنان امام (ع) به این‌جا رسید، یزید فرمان داد تا اذان بگویند. علامه «محسن امین» می‌نویسد: «چون مؤذن به این فراز اذان رسید که اشهد ان محمدا رسول‌ا...، امام سجاد (ع) رو به یزید کرد و با صدای بلند فرمود:‌ای یزید، این محمد که رسول خداست، جد من است یا جد تو؟ اگر بگویی جد توست، دروغ گفته‌ای و اگر جد من است، پس چگونه فرزندان رسول‌خدا (ص) را کُشتی؟» این سخنان پرشور و آتشین، همچون پتکی بر پیکر پوشالی حکومت اموی فرود آمد.
      رقم خوردن اربعین

      ادامه نوشته

      رمز و راز های پنهان در زیارت اربعین

      زیارت اربعین حسینی به اندازه‌ای دارای شأن و منزلت است که امام جعفر صادق علیه‌السلام این عمل را به‌عنوان یکی از نشانه‌های شیعه مطرح کرده‌اند.  برگزاری عزاداری‌های ماه محرم به مناسبت شهادت حضرت سیدالشهدا علیه السلام جایگاه ویژه‌ای در آموزه‌ها و مراسم مذهبی ما دارد. در این میان، آموزه‌های دینی تنها به ضرورت برپایی عزاداری عاشورا تأکید نکرده‌اند، بلکه روایات ویژه‌ای درباره لزوم برپایی مراسم اربعین حضرت سیدالشهدا علیه السلام وجود دارد. در این مورد سؤالاتی به ذهن خطور می‌کند، اعم از اینکه ضرورت برپایی مراسم اربعین برای حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام چیست؟ چه رمز و رازی در اربعین آن حضرت نهادینه شده است؟ آیا اصولاً عدد چهل جایگاه خاصی در میان آموزه‌های دینی دارد؟ پرداختن به پاسخ این نوع سؤالات می‌تواند راهگشایی در معرفت و شناخت نسبت به ارزش و شأن اربعین حسینی باشد.
      در گفت‌وگویی که با حجت‌الاسلام رضا صدر، استاد حوزه و کارشناس دینی انجام داده به بررسی پاسخ این نوع پرسش‌ها پرداخته ایم. آن طور که این کارشناس دینی شرح می‌دهد، چنین تلقی را باید رسانه‌ها از میان مردم حذف کنند تا کسی گمان نکند اگر اربعین حضرت سیدالشهدا علیه السلام ارج و مقام والایی دارد، لزوماً عدد چهل هم جایگاه خاصی دارد. بلکه این امام حسین علیه السلام است که حتی به سرزمین کربلا ارزش داده و خاک آن را متبرک کرده است. همان طور که خاک کربلا به‌خودی‌خود ارزش خاصی نداشت، اربعین آن حضرت هم بدون وجود مبارک ایشان تبرکی نداشت.
      او تصریح می‌کند که: در آیات قرآن کریم و روایت‌های دینی نقل‌های بسیاری در مورد تلاش برای پرهیز از گناه و ذکر و عبادت در مدت ۴۰ روز وجود دارد تا در این مدت، چنین صفاتی به صورت ملکه برای انسان تبدیل شوند. همچنین دعا کردن برای ۴۰ مؤمن در نماز شب، کامل شدن عقل انسان در ۴۰ سالگی و حفظ کردن ۴۰ حدیث از جمله رمز‌های عرفانی این عدد محسوب می‌شود. شاید به همین دلیل باشد که ۴۰ روز بعد از مرگ افراد، یک بار برای آن‌ها مراسمی گرفته می‌شود. در این میان می‌دانیم که حضرت سیدالشهدا علیه السلام دارای مقام و مرتبه بسیار والایی است و ارزش و جایگاه مخصوصی برای خداوند دارد. بر اساس عشق و معرفتی که آن حضرت نسبت به حضرت حق ورزیده و شور و شعوری که برای زنده نگه داشتن راه حق و دین اسلام ایجاد کردند، اربعین حسینی دارای ارزش و قرب خاصی در عالم شده است.
      عدد چهل جزء اعداد اسرارآمیز است

      ادامه نوشته

      مراسم قرائت زیارت اربعین با حضور رهبر انقلاب

       

      قرائت زیارت اربعین همنوا با حضرت آیت‌الله خامنه‌ایرهبر معظم انقلاب اسلامی روز پنجشنبه ۱۷ مهر، ساعت ۱۰ از شبکه یک و شبکه‌های اجتماعی KHAMENEI.IR پخش می‌شود.

      حدیث روز

       

      امام علی علیه السلام:
      لِطالِبِ العِلمِ عِزُّ الدُّنیا و فَوزُ الآخِرَةِ.
      جوینده دانش را عزّت دنیا و رستگارى آخرت است.
      غرر الحکم، ح ۷۳۴۹

      در آستانه اربعین...

      پایان ماه صفر نزدیک است و تا اربعین آقا و مولایمان حسین (ع) فقط 2 روز زمان داریم. حال و هوای پیاده روی اربعین دل را به حرکت وا می دارد و اشک ها را از چشم ها جاری می نماید. اگر چه امسال فرصت رفتن از همه ی عاشقان گرفته شد  اما می توان گام ها را در مسیر تازه ای برداشت تا در راه شناخت فلسفه ی واقعه کربلا کاری کرده باشیم.

      مدتی بود که در قفسه های کتابخانه چشم می گرداندم تا بتوانم کتاب هایی که مد نظرم است را پیدا کنم. اولین کتابی که توجه ام را جلب کرده بود، کتاب پیشگاه حقیقت کربلا و عاشورا اثر مصطفی دلشاد تهرانی بود.   چشمه های معرفت از تالیفات محمد رضا طباطبایی نسب، راز جاودانگی نهضت کربلا با نویسندگی ناصر امین زاده و فلسفه و عوامل جاودانگی نهضت عاشورا اثر ابوالفضل بهشتی کتاب های دیگری بود که برای بررسی و مطالعه برداشتم. وقتی که بررسی کتاب ها را آغاز می کنم واقعا در عظمت کربلا می مانم. ظاهر واقعه ی سال 60 ه.ق یک چیز است و باطن آن روایتی دیگری دارد، روایتی از ماندگاری و جاودانگی. به عبارت دیگر می توان گفت اخلاص روح و جوهره همه حوادث کربلاست که هیچ انگیزه ای جز خدا و حفظ ارزش های اسلامی با خود نداشت.

      دوران تاریخ ، شاهد نهضت ها و حوادث خونین زیادی بوده است که بعضی بازتاب و تاثیرات کمتری در زمان خود به وجود آورده اند ، ولی برخی انقلاب ها ، موج و طوفانی عظیم ایجاد کرده و کل جهان را متوجه خود نموده است، لیکن با گذر زمان و سپری شدن ایام کم کم به فراموشی سپرده شد و جز در صفحات تاریخ جای دیگری نداشت. در این بین راز ماندگاری واقعه کربلا همیشه چه در بین علاقمندان اهل بیت و چه سایر افراد محقق مسلمان و یا غیر مسلمان مورد تامل بوده است. 

      امروز بالاخره بعد  از چند روز متوالی مطالعه و تفحص در کتاب های عاشورایی به این نتیجه رسیدم که به عنوان یک مسلمان ، آن هم شیعه واقعا از زندگی امامان و وقایع مربوط به آن ها اطلاعات کمی دارم. کاش همه ما فرصتی را برای گذران وقت هایمان با مطالعه کتابهایی در زمینه ی سرگذشت امامان معصوم و ائمه اطهار(ع) در نظر بگیریم، خصوصا ما کتابدارانی که قرار است راهنما و مشاورانی باشیم برای کسانی که می خواهند بیشتر بدانند.

      اربعین هم کم کم از راه می رسد. دلهای جا مانده از سفر در تلاش هستند تا کوله پشتی زندگی اشان را با قدم هایی در راه آقا و مولایمان حسین(ع) با  نذری دادن هایی لبریز نمایند شاید اندکی از دلتنگی اشان کاسته شود. من هم سعی دارم حالا که نمی توانیم چهره به چهره با علاقمندان به مطالعه حسینی دایره دانش مان را در مورد رویداد سال 61 هجری افزایش دهیم، در فضای مجازی و با معرفی کتاب های مفید زمینه را برای مطالعه دوستان فراهم آورم و یا با قصه گویی برای کودکان نوای آشنایی را برایشان با ساز عشق به حسین(ع) و یارانش کوک کنم.

      هزاران هزار حادثه در تاریخ رقم خورد اما هیچ یک آنقدر خالصانه نبود که جاودانه شود. خلق عاشورا خواسته ی دل بود و راز ماندنش بعد از 1400 سال هم در خلوص عشق است به معشوق. کاش همه ما تشنه ی معرفت کربلا بودیم و برای رسیدن به فلسفه حقیقت گام برمی داشتیم...

      چگونه کتاب های درسی را مطالعه کنیم ؟

       

      محمد فقیری استاد دانشگاه فرهنگیان با اشاره به روش‌های نوین برای فهم بهتر مطالب برای محصلان در هرسطحی به تبیین چگونگی ساختار مطالب درسی مختلف پرداخت و اظهار کرد: سبک کتاب‌های درسی در بسیاری موارد، خبری بوده که سبک خبری، خشک و مکانیکی است و مطالب و مفاهیم پر حجم را روی سر دانش آموز آوار می‌کند. این سبک را می‌توان در روزنامه‌ها به خوبی مشاهده کرد که به آن هرم وارونه می‌گویند.
      او ادامه داد: سبک وارونه دارای مشکلاتی از قبیل کمبود شرح و بسط، کمبود توصیف و تمثیل، حجم زیاد و بسیاری مفاهیم، محتوای فشرده و مطالب متراکم، صفحات پُر و فضای خالی اندک، کمبود مثال و مصداق و سبک خشک و خبری است که خواندن را سخت و غیرجذاب می‌کند.
      این استاد دانشگاه اضافه کرد: بر عکس هرم وارونه، هرم داستانی که به هرم فرایتاگ، به نام داستان نویس آلمانی، معروف است، شکل کوه دارد و مخاطب را از رشته کوه‌هایی زیبا بالا و پایین می‌برد؛ به عبارتی دیگر در متن فراز و فرود و جذابیت ایجاد می‌کند. در هرم فرایتاگ بیشتر بر شیوه ارائه محتوا تأکید می‌شود تا خود محتوا؛ به عبارتی دیگر، انتقال مفاهیم در این هرم منوط به مثال و مصادیق است و معانی و مفاهیم خشک و فشرده به ذهن مخاطب کوبیده نمی‌شود، بلکه با شگرد‌ها و ترفند‌های مختلف مثل تعلیق و انتظار به وی عرضه می‌شود و مخاطب را با خود واقعیت مواجه می‌سازد.
      فقیری به تشریح ویژگی‌های سبک هرم داستانی پرداخت و بیان کرد: ایجاد زمینه و پیش زمینه، ایجاد مواجهه برای مخاطب، برخورداری از سبک تعاملی و گفت‌وگویی،  ایجاد جذابیت و زیبایی، تغییر زبان انتقالی به تعاملی، دادن مثال و مصداق بیشتر، کاهش حجم مفاهیم و معانی، جذاب کردن مطالب و مفاهیم درسی، تسهیل فرآیند یاددهی- یادگیری، ایجاد حادثه محرک در ابتدای تدریس، گره افکنی و گره گشایی (طرح مسأله و حل مسأله) و آغاز جذاب و پایان بندی جالب اشاره کرد.
      او بیان کرد: شما با مقایسه دو هرم ممکن است متوجه این مسأله شده باشید که چرا متون درسی جذابیت ندارند و دانش آموزان میل و رغبتی به خواندن و مطالعه ندارند. کتابی که حجمش بیش از حد باشد، جذابیت هنری نداشته باشد و لذت بخش نباشد، سرنوشتی جز این دارد؟ جالب است که این گرایش تغییر سبک کتاب‌های درسی از ۱۹۸۷ توسط لی شولمن تحت عنوان مدل Pedagogical Content Knowledge PCK مطرح شده است؛ او بر این باور است که عناصر ادبی مانند استعاره، تمثیل، تشبیه و قیاس باید در متون درسی زیاد باشد تا درک و فهم را آسان کند. همچنین وی بر آسان سازی مفاهیم، پیدا کردن بدفهمی‌ها و مشکلات دانش آموزان تأکید می‌کند و بر این باور است که سبک خبری و مکانیکی بهتر به سوی سبک روایی و داستانی تغییر پیدا کند.
      او از این نظریه به عنوان تغییر پارادایم (Paradigm Shift) در نظام آموزشی یاد می‌کند. یکی از روش‌هایی که این امر را ممکن می‌سازد افزایش و گسترش داستان علمی (Science Fiction) در متون درسی و مدارس است.

      داشتن دوست خوب در زندگی چه فوایدی دارد ؟

       

      دوستان یکی از بزرگترین منابع حمایتی هستند که در طول زندگی خود پیدا خواهید کرد. گاهی در زندگی مشکلاتی به وجود می‌آید که با حساب باز کردن بر روی دوستانتان می‌توانید برخی از آن مشکلات را برطرف کنید. همچنین داشتن دوست به زندگی شما شور و هیجان می‌بخشد؛ علاوه بر اینها، علم ثابت کرده است که داشتن دوست مزایای دیگری دارد که در این یادداشت به آن‌ها می‌پردازیم.
      دوستی، ارتباط با دوستان، مهارت اجتماعی
      مطالعات مختلف ثابت کرده است که داشتن دوستان خوب سلامت افراد را از نظر جسمی و ذهنی بهبود می‌بخشد، اما برای برقراری یا حفظ دوستی‌ها لازم است اهمیت دوستی‌ها را بفهمید و بدانید که برای ایجاد و پرورش دوستی‌ها چه کاری می‌توانید انجام دهید.
      داشتن دوست چه فوایدی دارد؟
      تحقیقات نشان می‌دهد که داشتن دوست خوب می‌تواند تأثیرات مثبتی بر سلامتی داشته باشد. در حقیقت، مطالعات نشان داده که داشتن دوست می‌تواند از نظر جسمی، روحی و عاطفی دارای مزایای زیر باشد:
      ۱-استرس پایین‌تر

      ادامه نوشته

      روز ملی روستا و عشایر...

      به منظور تجلیل و تقدیر از زحمتکشان روستایی و عشایری و خدمات ارزنده آنان به کشور عزیز روزی به نام روز روستائیان و عشایر غیور و سلحشور ایران معرفی و نام‌گذاری شده است. روز ملی روستا و عشایر نیز به عنوان یکی از مناسبت های مندرج در تقویم رسمی کشور ثبت گردیده است. ۱۵ مهر ماه به این عنوان نام‌گذاری شده است و در واقع مرکز توسعه روستایی این تقاضا را از شورای فرهنگ عمومی نموده که به منظور تجلیل و تقدیر از زحمتکشان روستایی و عشایری و یاد کردی از خدمات ارزنده آنان به کشور عزیز روزی را به نام روز روستائیان و عشایر غیور و سلحشور ایران معرفی و نام‌گذاری نمایند. معرفی چنین روزی همچنین می تواند به توسعه و ترویج فرهنگ روستایی کمک کند. قطعاً نقش روستا و روستائیان کشور در هر دوره و زمانه ای را به‌ویژه در زمینه توسعه و رشد اقتصادی نباید نادیده گرفت؛ زیرا این قشر شریف و بعضاً محروم از امکانات اولیه زندگی و امور رفاهی، برای عمران و آبادانی ایران زحمات فراوانی را متحمل گردیده اند و در کنار آنان نیز عشایر، این مردمان غیرتمند و صبور که امام آنان را ذخائر این مملکت نامیده اند، در راه داشتن وطنی سرافراز جان فشانی ها و ایثارگری های فراوانی از خود نشان داده اند.

      برداشت از: سایت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی تهران

      حدیث روز...

       

      به بهانه روز دامپزشک...

      روز دامپزشکی

      در سال ۱۳۶۹ خورشیدی به دنبال تلاش برای اختصاص روزی به نام روز دامپزشکی، دکتر حسن تاج بخش روز ۱۴ مهر را به یاد (گوش روز) که در ایران باستان روز مبارکی بوده پیشنهاد کردند که مورد موافقت همه قرار گرفته و تائید شد.

      در ایران باستان آن‌ها به روز 14 هر ماه گوش روز می‌گفتند كه این نام برگرفته از نام فرشته‌ای به نام گائوش (فرشته‌ی نگهدار چهارپایان و جانوران سودمند) است.

      دامپزشکی چیست؟

      دامپزشکی دانشی تجربی است که به شناخت، درمان و پیشگیری بیماریهای حیوانات به غیر از انسان (non-human animals) می‌پردازد. در این رشته همچنین به بیماریهای مشترک انسان و دام پرداخته می‌شود. دامپزشکی دانشی کهن است و در ایران قدیم از دامپزشک به عنوان بیطار یاد می‌شده است. واژه انگلیسی دامپزشکی (veterinary) برای اولین بار توسط توماس براون در سال ۱۶۴۶ به کار گرفته شد.

      دامپزشكی صرفا به معنای درمان یك بیماری در دام نیست، بلکه این رشته نقش موثری در بهداشت عمومی و ارتقای سلامت جامعه دارد و با فقدان دامپزشكی، بدون شك بخشی از سلامت جامعه به خطر خواهد افتاد. در قانون سازمان دامپزشكی كلمه دام به حیوانات اهلی، طیور، ماهی، زنبور عسل، كرم ابریشم، حیوانات آزمایشگاهی و حیوانات باغ وحش اطلاق می‌شود و مقصود از كنترل بهداشتی، بازرسی و اقداماتی است كه از لحاظ پیش‌گیری و مبارزه با امراض دامی و بیماریهای مشترك بین انسان و دام لازم و ضروری است.

       

      تاریخچه دامپزشکی در جهان
      علم دامپزشکی با عبور انسان نخستین از حالت شکارچی به کشاورز متولد شد. همزمان با رواج اهلی کردن حیوانات، دامپزشکی اهمیت بیشتری یافت. در لوح حمورابی (۲۲۰۰ سال قبل از میلاد) ارزش کار فردی که به معالجه گاو و سایر حیوانات می‌پرداخته تعیین نموده‌است. بعد از سقوط امپراطوری روم و تا حدود قرن سیزدهم میلادی، اسناد کلی راجع به دامپزشکی وجود دارد. در قرون وسطی و اعراب اطلاعاتی را در مورد دامپزشکی از هند و ایران کسب نمودند. کلود بورگلا (۱۷۷۹ – ۱۷۰۲) مطالعات فراوانی بر روی اسب انجام داد و دائرةالمعارف جالبی راجع به آن به رشته تحریر در آورد.

      بورگلا با همکاری آلمبرت، مالشرب، ولتر، دیدرو و تورگو اولین مدرسه دامپزشکی را در شهر لیون فرانسه تاسیس نمودند. با موافقت لوئی پانزدهم، شورای دولتی پادشاهی قانون تاسیس مدارس دامپزشکی را در تاریخ ۴ اوت ۱۷۶۱ تصویب نمود و در تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۷۶۲ اولین مدرسه دامپزشکی در دنیا افتتاح شد. دامپزشکی همگام با پزشکی پیشرفت نموده و روشها و تکنیکهای مورد استفاده خود را بصورت مشترک با آن بدست آورده‌است. دامپزشکی در واقع در تقاطع راه پزشکی و کشاورزی قرار گرفته و در روابط میان انسان و حیوان نقش مهمی را ایفا می‌کند.در رشته دامپزشکی به بیماریهای مشترک انسان و دام نیز پرداخته می‌شود.

      گردآوری : بخش فرهنگ و هنر بیتوته

      ادامه نوشته

      حدیث روز...

       

      هجرت امام خمینی(ره) از عراق به پاریس...

      در تاریخ مبارزات ملت ایران به رهبری امام خمینی (ره ) نقاط عطفی وجود دارد که هر یک در تعیین مسیر انقلاب تعیین کننده بوده است. رویدادهایی که در نگاه اول ای بسا رویدادی نگران کننده در مسیر مبارزات انقلابی ملت ایران محسوب می‌شد؛ اما گذشت زمان و وقایع بعدی نشان داد که دست هدایت الهی مجموعه رویدادها را به نحوی همسو ساخته است که اتفاقا چنین واقعه‌ای ابعاد فزاینده و تقویت کننده‌ای در جهت پیروزی ملت ایران داشته است. هجرت امام خمینی(ره) به پاریس در سال 1357 از جمله این رویدادهاست حضور امام در نجف از سال 43 تا سال 57 یعنی به مدت 14 سال ایشان را در میان مراجع شیعه نامبردار ساخت و ارتباطات ایشان با جریان انقلاب به دلیل اختلافاتی که میان دو دولت وقت ایران و عراق وجود داشت امکان‌پذیر می‌شد. اما بعد سیاست دولت عراق تغییر کرد. سفر امام به فرانسه که انتخاب چندم امام بود عملا به نفع انقلاب تمام شد و موجب جهانی شدن پیام انقلاب شد. اوج گیری پیام انقلاب که به موازات فراگیرتر شدن تظاهرات ملت ایران در شهرها و مناطق مختلف کشور صورت می‌گرفت در سیاست‌های دولت وقت فرانسه به ریاست ژیسکار دستن که در کنفرانس گوادلوپ مقامات غربی را از پایان عمر سیاسی پهلوی و بی‌فایده بودن حمایت ­ها از وی خبر داد؛ بی‌تاثیر نبود. نوشتار حاضر به ابعاد و‌ آثار هجرت امام به پاریس می‌پردازد.

      1. پایان اقامت امام در عراق

      بعد از امضای قرارداد 1975 میان ایران و عراق برای حل اختلافات با اعمال فشارهای رژیم پهلوی، سخت گیری­ های دولت بغداد درباره فعالیت­ های امام تشدید شد و در دیداری که بین وزرای خارجه ایران و عراق در نیویورک در دوران تبعید امام صورت گرفت، تصمیم به اخراج ایشان از عراق گرفته شد.

      سید محمود دعایی در تشریح روند پایان یافتن اقامت امام در عراق می­گوید: عراقی‌ها ابتدا نمی‌خواستند زیاد سخت‌گیری کنند، لذا تنها بر این جهت اصرار داشتند که نوارهای امام از طریق عراق به ایران فرستاده نشود و اعلامیه‌ها در عراق تکثیر نشود، اما فشار ساواک و مسئولین دیپلمات ایران به قدری قوی شده بود که عراقی‌ها ناگزیر شدند جلو فعالیت ­ها را بگیرند. به همین منظور بیت حضرت امام را محاصره کردند و چند تن از دوستان امام را دستگیر کردند. امام به عنوان اعتراض به رژیم بعث به خاطر فشارها و اذیت‌ها اعتصاب کردند و از منزل بیرون نمی‌آمدند. انعکاس این مسئله در خارج برای رژیم عراق، قابل تحمل نبود، لذا به ناچار از امام عذرخواهی کردند و به ظاهر حلقه‌ی محاصره را برداشتند، ولی در واقع تحت عنوان این که از طرف ایران می ­خواهند به شما سوء قصد کنند و ما باید از شما حفاظت کنیم، مراقبت و کنترل بیت امام را شدید کردند که امام فرمودند: ایشان حفاظت نمی­ کنند، بلکه نظارت می‌کنند. تا این که یک روز از بغداد، من را خواستند و من رفتم. به من گفتند: مرکز عالی فرماندهی انقلاب تصمیم گرفته است نماینده‌ای رسمی برای مذاکره با آیت‌ا... خمینی به نجف بفرستد، لذا وقت آن را تعیین کنید. من را خواستند و من رفتم. به من گفتند: مرکز عالی فرماندهی انقلاب تصمیم گرفته است نماینده‌ای رسمی برای مذاکره با آیت‌ا... خمینی به نجف بفرستد، لذا وقت آن را تعیین کنید. من پیام آنان را به امام عرض کردم. امام هم بعدازظهری را برای مذاکره تعیین کردند. در روز موعود سعدون شاکر که آن وقت رییس کل تشکیلات امنیت عراق بود، به اتفاق استاندار و رییس سازمان امنیت و رییس اوقاف نجف که فارسی می‌دانست، خدمت امام آمدند. ابتدا با اشاره به من، سؤال کردند که ایشان از طرف شما نمایندگی دارد که برای ما پیام شما را می‌آورد یا خیر؟ امام فرمودند بله. سپس با احترام، ولی در عین حال جدی گفت: مطابق تحولات جدید در رابطه‌ی ما با ایران، قرار بر این است که به مخالفین یک دیگر اجازه‌ی فعالیت ندهیم و ما به این تعهد پای بندیم، لذا از شما درخواست می‌کنیم به فعالیت‌های علنی خود علیه شاه ایران خاتمه دهید. امام در پاسخ فرمودند: من دست از فعالیت‌های خود برنمی‌دارم. من نمی‌توانم مردم ستم‌دیده‌ی ایران را که زیر ستم شاه هستند. فراموش کنم. مجددا او یادآوری کرد، ما موظف هستیم به تعهدمان عمل کنیم و نگذاریم شما فعالیتی داشته باشید. امام فرمود: شما اگر ناگزیر هستید من از عراق خارج می‌شوم».

      روز اول مهر 1357 منزل امام در نجف به وسیله قوای بعثی محاصره گردید. انعکاس این خبر با خشم گسترده مسلمانان در ایران، عراق و دیگر کشورها مواجه شد. رئیس سازمان امنیت عراق در دیدار با امام خمینی(ره) گفته بود که شرط ادامه اقامت ایشان در عراق دست کشیدن از مبارزه و عدم دخالت در سیاست است و امام نیز با قاطعیت پاسخ داده بودند که به خاطر مسئولیتی که در مقابل امت اسلام احساس می‏ کنند حاضر به سکوت و هیچ‏گونه مصالحه ‏ای نیستند.

      در پی فشارهای رژیم عراق بر امام، حضرت امام تصمیم به هجرت تاریخی خود گرفتند. هجرتی که تکمیل کنندۀ سیر طولانی و پرفراز و نشیب مبارزات آن حضرت بود. هجرتی که به گونه‌ای شگفت‌انگیز در اندیشه امام خطور کرد و باعث شد تا آرمانها و فریاد حق‌طلبانه یک مرجع دینی و شیعی در قلب اروپا و جهان غرب نیز طنین‌افکن شود. امام خمینی(ره) از عامل این تصمیم چنین یاد می‌کنند: «... خیال ما هم این بود که به کویت و سپس به سوریه برویم... هیچ برنامه‌ای هم نداشتیم به پاریس برویم. شاید مسائلی بود که هیچ ارادۀ ما در آن دخالت نداشت و هر چه بود – و از اول هم هر چه بود – اراده خدا بود... فقط خواست خدا بود که باید عملی می‌شد».

      پس از قطعی شدن خروج امام خمینی(ره) از عراق، اولین کشوری که برای مهاجرت مطرح شد، سوریه بود. اما به دلیل تیرگی رابطه عراق و سوریه، رژیم بعثی اجازه خروج به مقصد سوریه را نمی داد. پس از منتفی شدن این گزینه، عزیمت به کویت مطرح شد تا پس از اقامت کوتاه در کویت، از طریق آن کشور به سوریه برود. سید احمد خمینی در این مورد می‌گوید: «جلسه‌ای در منزل ما تشکیل شد و تصمیم گرفتیم با کویت تماس بگیریم... قرار شد با حضرت آیت الله مهری از روحانیون مبارز کویت تماس بگیریم. حضرت آیت الله مهری هم آقازاده شان را با یکی دیگر از افراد با دعوتنامه‌ای برای امام روانه نجف کردند».

      پس از اخذ اجازه خروج از عراق، سحرگاه 12 مهر 1357، امام خمینی(ره) به همراه سید احمد خمینی و چند نفر دیگر به قصد عزیمت به کویت از نجف خارج شدند. از نجف تا مرز کویت در منطقه صفوان، ماموران عراقی کاروان را همراهی کردند. مقامات کویتی پس از اطلاع از این امر، با ورود امام خمینی(ره) به کشورشان مخالفت کردند و امام خمینی و همراهان به ناچار ساعت یازده شب به بصره بازگشتند و شب را در هتلی گذراندند و سیزدهم مهر به بغداد رفتند.

      براساس خاطرات سیداحمد خمینی، فرانسه به این دلیل انتخاب شد که از طریق آن کشور در اولین فرصت به سوریه بروند: «{پس از بازگشت از مرز کویت به بصره} نماز صبح را با امام خواندم و بعد از نماز از تصمیمشان جویا شدم. امام گفتند: من سوریه را انتخاب می­کنم و به سوریه می­روم. عرض کردم اگر سوریه راه نداد چه کار کنیم؟ خوب است به جایی برویم که ویزا احتیاج نداشته باشد و ما از آنجا بتوانیم به سوریه برویم. چرا که اگر لب مرز سوریه هم ما را برگردانند، دیگر برای رفتن جایی نداریم. فرانسه را پیشنهاد کردم. امام پذیرفتند.

      برداشت از: خبرگزاری صدا و سیما

      ادامه نوشته