گرامیداشت هفته دفاع مقدس
با در هم آمیختن توان فکری، سیاسی، اقتصادی و نظامی بلوک غرب و شرق، چراغ سبز تجاوز نظامی به سرزمین صلح و دوستی برای دیکتاتور بعث عراق روشن شد. صدام که سودای جانشینی ژاندارم منطقه را در سر داشت و عرب را بر عجم برتر می دانست یکی از بی رحم ترین و خونخوارترین ارتش تاریخ عرب را در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ روانه ایران زمین کرد و دومین جنگ طولانی مدت قرن بیستم را به پا کرد.
نظام نوپای سیاسی ایران نوزدهمین ماه تولدش را پشت سر می گذاشت که فیل صدام، دیکتاتور بی رحم عراق یاد هندوستان کرد. وی راه اجداد خود را در پیش گرفت و نمک بر زخمِ اختلافات با همسایه شرقی خود پاشید. روابط سیاسی ایران و عراق که از سال ۱۳۴۸ تیره و تار شده بود با تولد نظام جمهوری اسلامی وارد مرحله جدیدی شد. حاکمان عراقی در کمتر از یک دهه دهها بار با ماموران مرزی کشورمان درگیری نظامی پیدا کرده بودند که جدی ترین آن در ۲۱ بهمن ۱۳۵۲ و بار دیگر در سال ۱۳۵۳ بود.
در تجاوز نظامی سال ۱۳۵۲ صدها نفر از ماموران مرزی دو کشور کشته و زخمی شدند و در سال ۱۳۵۳ ده بار حمله نظامی بین ایران و عراق اتفاق افتاد. به گواه اسناد تاریخی در درگیری های این سال از هواپیماها و جنگنده های نظامی استفاده شد. شدت اختلافات بین محمدرضا شاه و صدام به حدی عمیق بود که وقتی از پهلویِ پسر پرسیده شد چرا این قدر هلیکوپتر کبرا خریداری می کنید، پاسخ داد: «از همسایهام سوال کنید که چرا اینقدر تانک میخرد. من برای هر تانک عراقی یک کبرای آماده پرواز دارم.»
آخرین درگیری مرزی عراق با ایران بیش از ۲۹۲۸ روز به درازا انجامید. صدام سراسرِ نوار مرزیِ غرب کشورمان به طول ۱۲۸۰ کیلومتر مربع را با انواع جنگ افزارهای سنگین و پیشرفتهِ سپاه، تیپ و لشکرهای نیروی زمینی خود مورد تاخت و تاز قرار داد و همزمان هواپیماهای جنگی اش را برای بمباران مراکز حساس و کلیدی کشورمان گسیل کرد. این تهاجم که به تجاوز تمام عیار ۹ ساله تبدیل شد علاوه بر میدان نبرد و قتل عام مردم بی دفاع شهرها و روستاها، اقتصاد کلان و زیرساختهای اقتصادی و معیشت مردم را هم درهم کوبید و بیش از ۱۱۰۰ میلیارد دلار خسارت بر جای گذاشت.
با وجودی که سران سیاسی دول متخاصم و مشاوران استراتژیست آنان آغازگر جنگ ایران و عراق را به خوبی می شناختند اما درگیری بین دو ملت مسلمان را به فرصتی استثنایی برای فروش تسلیحات نظامی و آزمایش و ساخت مدرن ترین و مرگبارترین جنگ افزارهای نظامی و شیمیایی بدل کردند و اقتصاد جنگ را با تکیه بر جدال قوم فارس و عرب توسعه دادند و شورای امنیت سازمان ملل و سایر مجامع بین المللی و اسلامی نیز سیاست سکوت و بیتفاوتی را در پیش گرفتند.
سکوت مسئولان وقت سازمان ملل و شورای امنیت تا ۱۸ آذر ۱۳۷۰ یعنی سه سال و چهار ماه پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط جمهوری اسلامی ایران و اعلام رسمی پایان جنگ دو دولت ادامه یافت. خاویر پرز دکوئیار دبیرکل وقت سازمان ملل در قالب گزارشی رسمی به شورای امنیت عراق را تجاوزگر به خاک ایران اعلام کرد. مشخص شدن مقصرِ ۱۰۷ ماه جدال نافرجام از نگاه محافل سیاسی و تحلیلگران نظامی به عنوان بزرگترین دستاورد و پیروزی ایران تعبیر شد به خصوص که دولت متجاوز عراق مکلف به جبران غرامت صدها میلیارد دلاریِ خسارت به زیرساختهای اقتصادی، عمرانی و صنعتی در زمین و دریا و جبران خسارتهای وسیع وارد شده به بخش کشاورزی کشورمان شد.
















پایگاه خبری و اطلاع رسانی کتابخانه شهید هاشمی نژاد