میوه انجیر از ویتامین‌های A,B,C سرشار است. خداوند در سوره تین به آن قسم یاد میکند. در تورات نیز از انجیر به نیکویی یاد شده و بوداییان آن را میوه‌ای مقدس
به شمار می‌آوردند و معتقدند که بودا در زیر درخت انجیر به معرفت الهی دست یافت.

احادیثی در این مورد:
در کتاب کافی به نقل از امام رضا (ع) آمده است که فرمود: انجیر بوی بد دهان را از بین می‌برد، استخوان‌ها را محکم می‌سازد، موجب رویش مو می‌شود و برای درمان
بیماری‌ها با وجود آن نیاز به دارو نیست.» سپس فرمود: انجیر شبیه‌ترین میوه به میوه‌های بهشتی می‌باشد.

امیر مومنان علی (ع) فرمود: خوردن انجیر موجب نرمی مزاج می‌شود و برای باد‌های قولنجی مفید است پس، از آن به اندازه بخورید و در خوردن آن افراط نکنید.

در کتاب مکارم به نقل از ابوذر آمده است، روزی برای نبی اکرم (ص) انجیر را هدیه آوردند. آن گرامی به اصحابش فرمود: بخورید، اگر روزی به شما بگویم که میوه‌ای
از بهشت به زمین آمده است در مورد این میوه چنین خواهم گفت، زیرا که هیچ تفاله‌ای ندارد و برای درمان بواسیر و نقرس مفید است.

امام رضا (ع) می‌فرماید: انجیر برای درمان قولنج خوب است و از هر میوه‌ای بیشتر به میوه‌های بهشتی شبیه است و گاز‌های متراکم درونی را برطرف می‌کند.