سوره نازعات هفتاد و نهمین سوره جزء سی‌ام و از سوره‌های مکی قرآن کریم است.

این سوره به توصیف قیامت و مناظر هولناک آن و سرنوشت نیکوکاران و بدکاران در آن روز می‌پردازد و به داستان حضرت موسی (ع) و سرنوشت فرعون اشاره می‌کند. در آخر
هم بر این مطلب تأکید می‌کند که کسی از زمان وقوع قیامت خبر ندارد.

در سوره نازعات همچنین به دَحْوُ الارض (گسترش زمین) اشاره شده است. در روایات آمده است مکانی که زمین از آنجا گسترش یافت، زمین مکه یا کعبه بود.

پیامبر (ص) درباره سوره نازعات می‌فرماید: هر کس سوره نازعات را قرائت کند نگه داشتن و حسابرسی او در قیامت، به اندازه یک نماز واجب طول می‌کشد تا اینکه وارد
بهشت شود. قاری این سوره در قبر و قیامت تنها نیست و این سوره انیس او می‌شود تا وارد بهشت شود سیراب از دنیا می‌رود و سیراب مبعوث می‌شود و سیراب وارد بهشت
می‌شود.

مخفی‌ماندن از دید دشمن هنگام رویارویی، ایمنی از شر اشرار و دفع سم از بدن از خواص سوره نازعات است.