شهادت حضرت علی به روایت اهل سنت

اهل سنت امیرالمؤمنین علی(ع) را بعنوان خلیفه چهارم قبول دارند و محبت او را لازم می دانند (غیر از ناصبی ها) و همین طور فضائل زیادی را برای آن حضرت نقل نموده اند. (صحیح مسلم، باب امارت و خلافت، ج6، ص3)

عبدالله بن عباس از مفسّران بزرگ اهل سنّت محسوب می شود که در مورد آن حضرت می گوید:

«آیه ای در قرآن نیست، مگر آنکه علی، مصداق بارز آن است، خداوند یاران پیامبر را در جاهای بسیاری مورد سرزنش قرار داده است، ولی دربارۀ علی(ع) جز خیر و نیکی یاد نکرده است.» (امام علی در آینه عقل و قرآن، محمدجواد مغنیه، ص 125 )

از نظر اهل سنت دوران خلافت حضرت علی(رض) دوران آشوب و فتنه های داخلی بود که نتیجه آن جنگ جمل و صفین و نهروان و پدیده خوارج بود که سرانجام حضرت علی(رض) پس از خلافت چهار سال و چند ماه به دست اشقی الناس، ابن ملجم مرادی، در ماه رمضان سال 40 هجری به درجه رفیع شهادت نائل گردید.

آرامگاه و حرم امام علی(ع)

امام علی(ع) بنا به وصیتش مخفیانه دفن شد. قبر امام علی(ع) تا حدود یک قرن مخفی بود. (  ثقی کوفی، الغارات، تعلیقه علامه حلی،  ج2، ص835-837 ) (  شیخ مفید، الارشاد،  ج1، ص 27 )

بعد از افول قدرت امویان، برخی معتقدند امام صادق(ع) قبر امام علی(ع) را آشکار ساخت اما باز هم زمان دقیق آشکار شدن قبر او برای شیعیان مشخص نیست. (  حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الأشرف، 1427ش، ج2، ص31؛ فرطوسی، تاریخچه آستان مطهر امام علی(ع)، 1393ش، ص159-179 )

حرم امام علی(ع) محل دفن امیرالمؤمنین(ع) در نجف اشرف (عراق) است. در شهر مزار شریف در شمال افغانستان و نزدیک بلخ، مرقد و زیارت گاهی منسوب به امام علی(ع) وجود دارد که به زیارتگاه سخی معروف است.

سرنوشت ابن ملجم و قطام پس از شهادت امام علی ( ع ) چه شد؟

پس از وفات امیرالمومنین علی (ع)، ابن ملجم را برای قصاص نزد امام حسن (ع) آوردند و ایشان نیز با یک ضربه شمشیر ابن ملجم را قصاص فرمود و این واقعه در 21 رمضان روی داد و چنانچه مشهور است ام الهیثم دختر اسود نخعی جنازهٔ او را گرفته، آن را به آتش کشید. (ارشاد، ج1:22؛ بحارالانوار، ج42:232، 246، 298)

بعد از کشته شدن ابن ملجم، مردم به سوی قطامِ ملعونه فاسقه هجوم آوردند و او را با شمشیر به درک فرستادند و جنازه اش را بیرون کوفه سوزانیدند. (بحارالانوار، ج42:298؛ انوار العلویة:390؛ نفائح العلام:410)